Sabayon to pierwsze testowane distro, które jest oparte na Gentoo. Słyszałem legendy o jego szybkości, wobec tego dużo się po nim spodziewałem. Sabayona można instalować z płyty mini (675 MB) lub DVD. Programem, który nam w tym pomaga, jest znana z Fedory Core Anaconda (baaardzo dobry, graficzny – po angielsku). Podczas tego procesu możemy wybrać standardowe środowisko graficzne – KDE bądź Fluxbox. Ja wybrałem KDE. Jak ono wygląda, każdy wiedzieć powinien , w każdym razie nie napotkałem problemów (powersaver też działał prawidłowo – przeczytaj więcej). Schody zaczęły się później. Jak w Gentoo, OpenOffice’a trzeba sobie skompilować. Podarowałem sobie to i zabrałem się za stoper:

Uruchamianie – 78 s
Responsywność – nie jest tragicznie

Ciekawostka – mimo wyboru KDE Fluxbox również się zainstalował, ale chyba jakiś wybrakowany, bo nic w nim praktycznie nie było. Zauważyłem tylko, że to taki ładny Flux, nie jak w Damn Small Linuksie. Ogólnie – zbyt skomplikowany system jak dla mnie. No i ten czas uruchamiania nie zachęca (hehe, ale poczekajcie na Vida Linux – pobił rekord PC-BSD).